On beş dakika yürüyüşün ardından tekrar Arbatskaya’dayım. Yol
ikiye ayrılıyor, sağdan giden cadde Noviy Abrat (Yeni Abrat), diğeri ise
Moskova’nın tarihi caddesi Arbat Ulitsa. Yayalara ayrılmış Arbat Ulitsaya
Moskova’nın İstiklal Caddesi desek yanılmış olmayız.
Bu kente gelenler seyyar
ressamların, sokak satıcılarının birbiri ardına dizildiği bu caddeyi gezmekten
büyük keyif alıyor. Caddenin başına geldiğimde, nerden çıktığı belli olmayan
diri rüzgâr lavanta kokularını getiriyor bana, bir buçuk kilometrelik caddenin
sonunda ise Puşkin’in evi yer alıyor.
